معماری گوتیک در فرانسه

در خلال قرن سیزدهم بعد از میلاد در فرانسه حکومت فیلیپ اگوست به درجه ای از وحدت و یگانگی نائل آمد که تا آن زمان دیده نشده بود. البته بعداً انگلستان ایالات زیادی از فرانسه تصرف کرد و به رغم قدرت رغابتی دوک های بورگندی، تمایل به یکپارچگی و وحدت روز به روز بیشتر می شد. علاوه بر این وسایل ارتباطی به تدریج بهتر می شد و نواحی مختلف از فعالیت های یکدیگر آگاهی بیشتری می یافتند. این تغییرات سبب گردید به عوض اینکه یک سبک منفرد نورمان یا پرووانسی پدیدار شود، سبک گوتیک فرانسوی به وجود آید. بویژه رشد شهرها دوران گوتیک را از رومانسک متمایز می کند. زیرا رومانسک به نحو زیادی محصول صومعه ها بوده است. کلیسا مرکز زندگی شهری بود، بیشتر فعالیت های مربوط به زندگی شهری در درون کلیسا یا در جلوی آن انجام می شد. هر گروه از مردم شهر در ساختمان و تزئیم کلیسای بزرگ شهر نقشی را بر عهده داشتند. ممکن است دسته های مختلفی از مردم شیشه های رنگین پنجره ها را هبه کرده، یا مسؤولیت نمازخانه ای را به عهده گرفته و آن را به قدیس مشوق خود اهدا کرده باشند. در مورد کلیسای شارتر، اهالی شهر خود را آماده کردند تا به وسیله گاری و ارابه، سنگ ها را به محل کلیسا حمل کنند. شوق شرکت در خدمات شخصی نخست با حرارت مذهبی مشتعل می شد ولی چاشنی غرور شهری را نیز با خود به همراه داشت. هم چشمی بین شهرها نیز شدت گرفت و بر اساس همین بود که کلیسای نوتردام در پاریس ساخته شد و بعداً به تبعیت از آن، کلیساهایی همچون کلیسای آمین و کلیسای بووه نیز ساخته شدند.

کلیسای سنت اتین

ادامه مطلب...