#مایا (#عروس_باران)

مایاها که از مشهورترین قبایل سرخپوست در جنوب مکزیک و شمال آمریکای مرکزی (سرتاسر گواتمالا و السالوادر) بودند، معمولاً شهرهایشان را در دل جنگل‌های بارانی می‌ساختند.
مایاها در کشاورزی، معماری، علوم، ریاضی و ستاره شناسی به پیشرفتهای زیادی رسیده بودند. از قبایل مایایی میتوان #مایا، #اینکا، #آزتک و #تولتکس را نام برد .هم‌اکنون نیز گروه‌هایی از اقوم مایا در مکزیک و گواتمالا بسر می‌برند. مایاها با بهره‌گیری از تمدن‌های گذشته خود نظیر #اولمک توانستند در خلال سال‌های۲۵۰ تا۹۰۰ پس از میلاد تمدنی عظیم را در آمریکای مرکزی پایه‌گذاری نمایند.
تاریخ مایاها به سه دورهٔ مهم بخش‌بندی شده‌است:
1. دوران‌های پیشاکلاسیک یا زندگی ابتدایی
2. دوران کلاسیک یا عصر طلایی
3. دورهٔ پساکلاسیک یا افول
به نظر بعضی از باستانشناسان مایا تمدنی بوده پیشرفته و دارای تقویمی دقیق. مردم مایا دارای خطی مانند مصریان باستان بودند که به هیروگلیف مایا معروف است و از تعدادی اشکال تشکیل شده است که از آن در نوشتن مطالب خود استفاده می کردند. مایاها، خورشید را به خدایی برگزیده بودند و آن را پرستش می کردند، به همین جهت خود را #فرزندان_خورشید می نامیدند. آنان خدایان دیگری نیز داشتند، از جمله خدای باران، خدای جنگل و ...
در تمدن مایا اعتقادات عامل متحد کننده جامعه بود. اگر چه بازرگانی وسائلی برای مایاها فراهم آورد تا تمدن خود را پایه ریزی کنند ،اما تمام طبقات اجتماع از شاه و طبقات نخبه گرفته تا روستاییان همه اعتقادات مشترکی داشتند.
تمدن مایا به دست اقوام مجاور ضعیف شد و سرانجام با هجوم اسپانیایی‌ها از میان رفت. پیش از این اضمحلال، مایاها به یکباره تمدن و شهرهای عظیم را رها کردند و به دامان کوهستان‌ها پناه بردند، که دلیل این رویداد به سبب از میان رفتن آثار مکتوب آن دوره و طرح نظریات گوناگون، هنوز مشخص نیست. پس از آن تمدن مایا رها شد و اقتدار مایاهای کوهستان نیز ابتدا به دست #آزتک‌ها و سپس #اسپانیایی‌ها از میان رفت.